Teatri
Mitologjia Helene
~Jim Tierney
Qyteti antik
~Fustel De Coulanges
Origjina e Mendimit
~Jean Pierre Vernant
Struktura e simbolizmit ilir
~Aleksandër Stipçevic
Pirateria ilire
~Pierre Cabanes
Mbretërimi i Gentit
~Pierre Cabanes
Mesapët dhe gjuha e tyre
~Myzafer Korkuti
Arkitektura Sepulkrale
~Apollon Baçe
Vlora në mesjetë
~Konstantin Jereçek
Klementi i Ohrit dhe Shqipëria
~Dimitri Obolenski
Ajkuna kján Omerin
~Curraj – Epér (Mirash Gjoni)
Orët e Mujit
~Visaret e Kombit
Shqipëria e Lashtë
~Luigi M. Ugolini
Ballkani Qëndror
~Guillaume Lejean
Udhëtimet e para 1897 - 1905
~Franc Baron Nopça
Fiset Shqiptare
~Robert Elsie
Gegët dhe toskët
~Robert Elsie
Fisi i Kelmendit
~Robert Elsie
Në anijen "Danubio"
~Marcin Czerminski
Shebeniku (Sibenik)
~Marcin Czerminski
Skardona dhe Ujvara e Kërkës
~Marcin Czerminski
Nga Shqipnia e jugut
~Johann Georg von Hahn
Shqipnia e Mesme
~Johann Georg von Hahn
Shqipnia e Veriut
~Johann Georg von Hahn
Gryka e Kotorrit
~Marcin Czerminski

Teatri

Teatri

Është një nga ndërtimet antike më të ruajtura. Shkallarja e tij, e ndërtuar me gurë të punuar, është vendosur brenda një katrori me brinjë 28.50 m (njëqind këmbë epirote), të kufizuar nga mure anësore të përforcuara me kontrafortë, sipas një modeli të njohur nga teatri i Dodonës. Shkallarja ndahet në pesë kerkide nga gjashtë shkallë të ngushta. Ndenjëset e proedrisë, janë punuar me këmbë luanësh. Ndenjëset e tjera kanë lartësi të barabartë prej 0.42 m dhe gjerësi 0.74 m, ku dallohet vendi i këmbëve, më i thelluar. Ka pasur gjithsej 23 radhë ndenjësesh, të ndara nga një diazoma, që ofironin një kapacitet për rreth 2500 spektatorë.

Në periudhën romake kanë qenë shtuar edhe dy galeri në të dy anët e shkallares, për të lehtësuar lëvizjen e spektatorëve për në vendet e tyre sipas sistemit romak.

Orkestra ka formën e treçerekrrethit dhe ka qenë veshur me pllaka në kohën romake. Proskena ka qenë mbuluar nga pulpitum i kohës romake. i cili zbukurohet me gjashtë nishe gjysmërrethore të veshura dikur me mermer shumëngjyrësh. Balli i skenës (frons scenae) ngrihej mbi një bazament blloqesh të punuara si një mur me tri harkada dhe gjashtë nishe, të veshura dikur me mermer shumëngjyrësh dhe të zbukuruara me skulptura. njëra prej të cilave ka qenë Dea e Butrintit.

Hyrja në teatër bëhej nëpërmjet korridoreve anësore (parodoi). Muri mbajtës (analema) i korridorit perëndimor, i cili lidhej me tempullin e Asklepit, është përdorur për publikimin e 29 akteve për lirim skllevërish, që datohen pas ndërtimit të teatrit, kryesisht pas krijimit të koinonit të Prasaibëve rreth vitit 163 p.Kr. Mbishkrime të tjera, më të hershme, janë gdhendur në murin e diazomës së teatrit. ndërsa një mbishkrim kushtues për teatrin gjendet në radhën e parë të ndenjseve.

Teatri i Butrotit ka qënë ndërtuar në gjysmën I të shek. III p.Kr., ndërsa skena e tij u rindërtua në gjysmën I të shek. II m. Kr. Gjatë gërmimit të tij u zbuluan një grup skulpturash. Më e njohura dhe e ashtuquajtura “Dea e Butrintit”, që përbëhej në fakt nga koka e Apollonit, e cila ishte vendosur mbi një shtat gruaje të shek. II m.Kr. Pranë saj qëndron nga cilësia edhe portreti i strategut romak Agripa, mik i ngushtë e dhëndër i Augustit, si dhe një kokë mermeri e vetë Augustit. Pothuaj i plotë u zbulua shtati i një gruaje, ndoshta një nga muzat e lidhura me teatrin, e cilësuar nga Ugolini si Herkulania e Madhe. Gjithashtu, u gjetën edhe dy shtate identike strategësh të shek. I p.Kr., nga të cilët njëri mbante edhe emrin e skulptorit Sosikles nga Athina.

info@balkancultureheritage.com